"ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΑΝ ΧΩΡΑ" Δ.Δημητριάδης από το +Ινστιτούτο [ Πειραματικών Τεχνών ]























φωτογραφίες από πρόβα: Βεκόπουλος Δημήτριος










+the Institute
[for Experimental Arts]


To +Iνστιτούτο [Πειραματικών Τεχνών]

παρουσιάζει την θεατρική παράσταση 

"ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΑN ΧΩΡΑ" 
του Δ. Δημητριάδη 

...το παρελθόν, το παρόν
και το μέλλον μιας  
κοινωνίας που καταρρέει... 

σκηνοθεσία: Τάσος Σαγρής
παίζουν: Σίσσυ Δουτσίου, Σοφία Σταυρακάκη,
Άλκηστις Πολυχρόνη, Δανάη Νικολαΐδη 
Μulti Μedia: Void Optical Art Laboratory 
Venus Melena | A.Καφετζη | Μ. Γκουνελας
Ηχητικά Περιβάλλοντα: Γ.Κουβαράς 
Μουσικά αποσπάσματα: 
Mogwai, Sigur Ross, Slowdive, 
God Speed You Black Emperor


ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2012

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: 
ΠΕΜΠΤΗ 22 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012

9 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
ΚΑΘΕ  ΠΕΜΠΤΗ | ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ | ΣΑΒΒΑΤΟ
ΠΕΜ. 22 / 03 / 12  ΕΩΣ  ΣΑΒ. 07 / 04 / 12
ώρα έναρξης 21.00

ΕΙΣΟΔΟΣ 10e / ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ 8e
+ δωρεαν με κάρτα ανεργίας

cineθέατρο
ΤΡΙΑΝΟΝ
Κοδριγκτώνος 21 και Πατησίων 101
Πλ. Βικτωρίας / Αθήνα
κρατήσεις θέσεων: 210 8215469      


+

4 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 
ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 

ΘΕΑΤΡΟ ΟΡΑ
Αντ. Καμάρα 3 και  Τσιμισκή 139
(απέναντι από την XANΘ)

ΠΕΜΠΤΗ 10 ΜΑΙΟΥ 
ΕΩΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΜΑΙΟΥ
Ώρα έναρξης : 21.00

ΕΙΣΟΔΟΣ : 15 | 10 | 5e  

ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ  ΘΕΣΕΩΝ: 2310232799

+


3 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 

ΙΩΑΝΝΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΛΥΘΕΑΜΑ 
Σικελιανού 3

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18 ΜΑΙΟΥ
ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΜΑΙΟΥ
ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΜΑΙΟΥ


Ώρα έναρξης : 21.00

ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ  ΘΕΣΕΩΝ: 2651003492
γενική είσοδος 10e
+++

6 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΑΝΟΙΧΤΟ
ΣΙΝΕΘΕΑΤΡΟ ΤΡΙΑΝΟΝ
ΙΟΥΝΙΟΣ 2012
περισσότερες πληροφορίες:
επαφή: theinstitutecontact@gmail.com

Η παράσταση γίνεται με την υποστήριξη
της πολιτιστικής κολλεκτίβας Κενό Δίκτυο



Το θεατρικό έργο «ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΑΝ ΧΩΡΑ» του Δημήτρη Δημητριάδη από το +Ινστιτούτο [Πειραματικών Τεχνών] σε σκηνοθεσία Τάσου Σαγρή, είναι μια προσεχτική και ενδελεχής καταγραφή της ολικής κατάρρευσης μιας κοινωνίας. Μετά από «χίλια χρόνια» συνεχούς ανισότητας, εκμετάλλευσης, οικονομικής κρίσης και πολέμου που διακόπτονται από σύντομα χρονικά διαλείμματα ψεύτικης αφθονίας και επίπλαστης ειρήνης, το νόημα της ανθρώπινης συνύπαρξης και της κοινωνικής ζωής καταρρέει για πάντα. Η σύγκρουση ανάμεσα στις κυρίαρχες δυνάμεις της συντήρησης και τις απέλπιδες προσπάθειες ανανέωσης της κοινωνίας φτάνει στην οριακή της έξαρση. Τότε πλέον, οι γυναίκες χάνουν την ικανότητα τους να γεννούν παιδιά, η ζωή χάνει την δύναμη της να αναπαραχθεί. Αυτό έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα να μεταλλαχθεί ο κοινωνικός ιστός σε τέτοιο βαθμό ώστε η «Χώρα» καταρρέει με ένα κύμα καταστροφών και μαζικών δολοφονιών που συνταράσσουν τα θεμέλια της Ιστορίας. Κάθε θεσμός καταστρέφεται από τους κατοίκους της χώρας, όλα ξαφνικά γίνονται άγνωστα και απειλητικά, η ζωή γίνεται μια παγίδα θανάτου. Κάποια χρόνια μετά, και όταν πλέον όλα έχουν αλλάξει και δεν έχει μείνει τίποτα από την ζωή όπως την γνωρίζαμε, τέσσερις ηρωίδες διαφορετικής ηλικίας (το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον) μας περιγράφουν την ιστορία του τέλους μιας κοινωνίας, το τέλος μιας «Χώρας», την τρομακτική κατάληξη μιας εποχής που ίσως είναι η εποχή μας…   



"(…) Όποιος δεν έχει δει ανθρώπους να πεθαίνουν σφυροκοπημένοι από αόρατο χέρι στους δρόμους δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει και τι είναιο θάνατος μιας χώρας.
Μα και να αντικρίζεις το σύσσωμο θάνατο μιας κοινωνίας ισοδυναμεί με το να εξαντλείς ολόκληρη την ζωή. Τη ζωή της μέρας όμως… Όλες αυτές τις θυσίες και τα έργα και το χρυσό φως της μέρας. Γιατί πίσω από το  φως της μέρας κρύβεται η ζωή της νύχτας… Οι σκοτεινές επιθυμίες και τα παράνομα σχέδια, οι πράξεις ενάντια στο καθεστώς και σ’ όλα όσα θεωρούνται δεδομένα, η καταστροφική δύναμη της διασάλευσης των κοινωνικών πλαισίων, οι κραυγές της μανίας και της τρέλας… Κανένας δεν μπορεί να καταλάβει το τέλος μιας κοινωνίας αν δεν καταλάβει πρώτα την Ιστορία της νύχτας της… Η Χώρα, εκτός από τα εχθρικά στρατεύματα και τα αντικρουόμενα οικονομικά συμφέροντα είναι περικυκλωμένη και από το άυλο αλλά ανθεκτικό πλέγμα των φρικιαστικών διαταραχών των κατοίκων της. Τώρα πια, όλοι αυτοί έχουν δει με τα ίδια τους τα μάτια το σάπιο μεδούλι μες στα κόκκαλα της γης τους. Το μεδούλι της Χώρας σάπισε….Μισώ αυτή την Χώρα…. Μου έφαγε τα σπλάχνα. Εγώ δεν θέλω να είμαι μια Χώρα.  Δεν είμαι πια άνθρωπος. Ούτε και εσύ πια είσαι άνθρωπος.
Μας τα πήρε όλα αυτή...Τι θα μείνει όμως από αυτήν όταν πια δεν θα έχει μείνει τίποτα από εμάς; Το σώμα μου έχει πάρει τις διαστάσεις της. Έχω μέσα μου την μοίρα της. Πεθαίνω Σαν Χώρα..." 
  
Το + Ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών / Τhe Institute for Experimental Arts είναι μια πλατφόρμα δημιουργικής έκφρασης και έρευνας στα πεδία του θεάτρου,της εικαστικής performance, των multi media εγκαταστάσεων, της ποιητικής επιτέλεσης και της θεωρίας της Τέχνης. Το Ινστιτούτο όντας μια ανοιχτή συνάντηση ποιητών-συγγραφέων, σκηνοθετών, ηθοποιών, τεχνικών/συντελεστών, performance artists, φωτογράφων, εικαστικών του video art και αναλυτών της σύγχρονης Τέχνης, των media και της επικοινωνίας σκοπό έχει την κατασκευή καταστάσεων, την κατάθεση ερμηνευτικού και εκπαιδευτικού έργου, την καλλιέργεια της ριζοσπαστικής θεωρίας / καλλιτεχνικής πράξης και την επικοινωνία με ένα ευρύτερο κοινωνικό σώμα που θα υπερβαίνει τα στεγανά και τους περιορισμούς της εμπορευματικής και καθεστωτικής κυρίαρχης κουλτούρας.
To Ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών εμφανίστηκε στην Αθήνα το 2011 με την παράσταση "Οι Δούλες" του Ζαν Ζενέ





ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:
Ο σκηνοθέτης Τάσος Σαγρής μιλά για τη νέα παράσταση του Ινστιτούτου Πειραματικών Τεχνών, που είναι βασισμένη στο εμβληματικό μυθιστόρημα του Δημήτρη Δημητριάδη:
http://www.lifo.gr/team/pathologika/29523





the +Institute [for Experimental Arts]
http://theinstituteinfo.blogspot.com


presents the drama play


" DYING AS COUNTRY "


written by Dimitris Dimitriadis
directed by Tasos Sagris


...the past, the present and the future
of a collapsing society ...


starring: Sissy Doutsiou, Sofia Stavrakaki,
Alkistis Polychroni, Danai Nikolaidi
multi media by Void Optical Art Laboratory
Venus Melena | A.Kafetzis | M.Gounelas
sound environments: G. Kouvaras
musical fragments from Mogwai, 
God Speed You Black Emperor,
Sigur Ross, Slowdive and more


MARCH 2012
PREMIERRE: 
THURSDAY 22 MARCH 2012
Every Thursday | Friday | Saturday
from Thur. 22 / 03 / 12 until Sat. 07 / 04 / 12 


entrance 10e / students 8e
+ free entrance for people
with unemplοyment card


supported by VOID NETWORK
http://voidnetwork.blogspot.com


cinetheatre TRIANON
21, Kordigtonos st. and 101, Patision st. 
VICTORIA metro station 
ATHENS GREECE


more info:
http://theinstituteinfo.blogspot.com
contact: theinstitutecontact@gmail.com


0 σχόλια

ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΑΓΡΗ: Δουλεύοντας Τη Μη Δουλειά | Working The No Work | Travailler Je Ne travaille pas | WHITNEY MUSEUM BIENALLE PERFOMANCES | GEORGIA SAGRI







Georgia Sagri presents an ongoing installation/performance in which she engages a variety of media-distribution methods, such as film and video, audio recording, and print publishing. With the goal of producing of a book, Sagri will invite philosophers, activists and organizers, artists, and laborers to shape, through conversations and activities, the concept of “Working The No Work.” Reflecting especially on the radical shifts in political and social life of the present and recent past, the texts generated will feed back into the project as a whole, with Sagri playing the role of designer/editor/illustrator in unexpected ways.

PERFORMANCES
Sundays: March 11–May 271 pm
Fridays: March 9 and 16; April 27; May 187 pm
Free with Museum admission. 
Space is limited and is available on a first-come, first-served basis.
http://whitney.org/Events/GeorgiaSagriPerformance



" Ιδιαίτερη αίσθηση φαίνεται να έκανε η performance της Γεωργίας Σαγρή στα εγκαίνια της Whitney Biennale στη  Νέα Υόρκη αν κρίνουμε από τα δημοσιεύματα του διεθνούς τύπου. H Emily Nathan του artnet την αποκάλεσε διάσημη προβοκάτορα, το Gallerist NY του New York Observer της αφιέρωσε ένα ολόκληρο άρθρο (περιγράφοντας στιγμή στιγμή την performance), η Roberta Smith των NY Times έγραψε ότι ειδικεύεται σε μια τέχνη εποχής με όχημα το λόγο και άρωμα Νταντά, ενώ ο Jerry Saltz του New Yorker τη χαρακτήρισε αληθινή σαμάνα και μετενσάρκωση ντανταϊστικού φαντάσματος με μια περίεργη ενέργεια που του θυμίζει τον αναρχικό γλύπτη Jason Rhoades.  
Ανακοινώνοντας στους δημοσιογράφους, με μηχανιστική φωνή, ότι δεν θα κάνει performance και φορώντας ρούχα με τυπώματα από το γυμνό κορμί της, η Σαγρή επιχείρησε ένα σχόλιο πάνω στην εργασία. Όπως είχε δηλώσει η ίδια στο αθηνόραμα τον Ιανουάριο «Το έργο ‘Δουλεύοντας τη μη-δουλειά’ που θα παρουσιάζω από τον Μάρτιο στο Whitney Museum της ΝΥ είναι μία σειρά από performances βασισμένες στη ταινία ‘Απεργία’ του Eisenstein καθώς και την επιμέλεια από in-situ συζητήσεις πάνω στο ζήτημα της εργασίας που παράγουν και την κειμενική βάση της όλης μου δράσης.»  "

Αθηνόραμα / Δέσποινα Ζευκιλή 

























































video: ARTINFO talks to Georgia Sagari at the Whitney Biennial 2012. In her performance on the fifth floor, the Greek performance artist meditates on what constitutes labor in the Internet age. ( Παρακολουθήστε το βίντεο όπου η Γεωργία Σαγρή μιλάει στο ARTINFO για τη perfomance " ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ") :



Διαβάστε τα δημοσιεύματα του διεθνούς τύπου 
0 σχόλια

H performance του θεατή | WORKSHOP με την Γεωργία Σαγρή & + Ινστιτούτο [ Πειραματικών Τεχνών ] 22, 23 & 24 Ιανουαρίου 2012























 H performance του θεατή

Το workshop είναι μία πρόσκληση σε καλλιτέχνες, ηθοποιούς, σκηνοθέτες, χορευτές και μουσικούς για να σκεφτούμε για το τί είναι performance art. Μεσά απο κείμενα, ασκήσεις και συζήτηση θα προσπαθήσουμε να βρούμε πιθανές μετατοπίσεις στην κατασκευή μιας καλλιτεχνικής δράσης απο την πλεύρα της παράστασης και όχι της αναπαράστασης , τοποθετώντας το δρών υποκείμενο στην θέση του θεατή. Θα προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε έτσι σημεία έντασης που δημιουργούνται κατα την διάρκεια ενός γεγονότος και μέσα απο σκοπικές σχέσεις.  

H Γεωργία Σαγρή σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών θα διεξάγει ένα workshop  πάνω στην performance art στις 22, 23 και 24 Ιανουαρίου, από τις 6-10 μμ, στον χώρο των γραφείων της γκαλερί Andreas Melas & Helena Papadopoulos, στον 1ο όροφο.

Το κόστος συμμετοχής για τις 3 ημέρες είναι ¤ 150.

Παρακαλoύμε επικοινωνήστε μαζί μας γιά κράτηση θέσεων
στα τηλέφωνα +30 210 3251 881, 6947 889016
στα email:  theinstitutecontact@gmail.com & gallery@melaspapadopoulos.com
0 σχόλια

Το +Ινστιτούτο [ Πειραματικών Τεχνών ] παρουσιάζει το τετράδιο : "ΣΤΕΛΛΑ ΑΝΤΛΕΡ : "Ασκήσεις Υποκριτικής"

























Το
+ Ινστιτούτο [ Πειραματικών Τεχνών ] 


παρουσιάζει


το τετράδιο :


"ΣΤΕΛΛΑ ΑΝΤΛΕΡ :
Ασκήσεις Υποκριτικής"






H Στέλλα Άντλερ γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1901 στη Nέα Yόρκη. Mαζί με τον πατέρα της, ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή σε ηλικία πέντε ετών. Aπό το 1919 μέχρι το 1931 ερμηνεύει εκατοντάδες ρόλους στα αγγλικά και τα γίντις, στη Nέα Yόρκη και σε περιοδείες. Παράλληλα, από το 1925, συμμετέχει στα εργαστήρια και τις παραγωγές του American Laboratory Theatre, που ίδρυσαν στην Aμερική τα μέλη του Θεάτρου Tέχνης της Mόσχας, Pίτσαρντ Mπολεσλάφσκι και Mαρία Oυσπένσκαγια. Tην άνοιξη του 1931 γίνεται ιδρυτικό μέλος του Group Theatre, ακολουθώντας τους Στράσμπεργκ, Kλέρμαν και Kρώφορντ στο όραμά τους για την ανανέωση του αμερικανικού θεάτρου. Παίζει σε πολλές παραγωγές του Group Theatre - πιο σημαντική εμφάνισή της, ο ρόλος της Mπέσσι Mπέργκερ στο Ξύπνα και τραγούδα! του Oντέτς. Tο 1934, γνωρίζει στο Παρίσι τον Στανισλάφσκι και για πολλούς μήνες μελετάει καθημερινά δίπλα του. Όταν επιστρέφει στην Aμερική, το χάσμα ανάμεσα στην ίδια και τον Στράσμπεργκ ως προς την ερμηνεία των τεχνικών του Στανισλάφσκι βαθαίνει, και το 1935 η Στέλλα Άντλερ εμφανίζεται για τελευταία φορά σε παραγωγή του Group Theatre, στο έργο του Oντέτς, Xαμένος Παράδεισος. Στις αρχές της δεκαετίας του 40, επιστρέφει στη Nέα Yόρκη από το Xόλλυγουντ και, συνεχίζοντας τις εμφανίσεις της στο θέατρο, αρχίζει να διδάσκει υποκριτική στο Dramatic Workshop at the New School for Social Research και στο Γέηλ. Tο 1949 ιδρύει το Stella Adler Conservatory of Acting. Eμφανίζεται για τελευταία φορά ως ηθοποιός στο θέατρο το 1961 στο Λονδίνο, σε ένα έργο του Kοπί. Πέθανε ενενήντα ενός ετών, στις 21 Δεκεμβρίου 1992.

0 σχόλια

GROTOWSKI LABORATOR RESEARCH INTO THE DOMAIN OF THE THEATRICAL ART and THE ART OF THE ACTOR














































Jerzy Grotowski (1933 - 1999) was a Polish theatre director and innovator of experimental theatre, the "theatre laboratory" and "poor theatre" concepts. He was international leader of the experimental theatre who became famous in the 1960s as the director of productions staged by the Polish Laboratory Theatre of Wrocław. A leading exponent of audience involvement, he set up emotional confrontations between a limited group of spectators and the actors; the performers were disciplined masters of bodily and vocal contortions.

He became a guest lecturer and influential director in the avant-garde theatre of England, France, and the Scandinavian countries. His productions included Faustus (1963), Hamlet (1964), and The Constant Prince (1965). Grotowski’s methods and pronouncements influenced such U.S. experimental theatre movements as The Living Theatre, the Open Theatre, and the Performance Group.

In 1969 the Laboratory Theatre made a successful U.S. debut in New York City with Akropolis, based on a 1904 play by Stanisław Wyspiański.

You can watch it here in Polish : http://www.youtube.com/watch?v=bh7

The theatre since World War II has been influenced chiefly by the ideas of Antonin Artaud, Bertolt Brecht, and Jerzy Grotowski. Artaud, a French avant-gardist director, actor, and playwright, exerted an enormous posthumous influence on contemporary theatre through his writings. There he proclaimed the “theatre of cruelty,” which is based on the extreme development of gesture and sensory responses by the actors so that they can communicate with the audience at a more profound psychological level than is possible through words.Grotowski has pointed out that, if Artaud’s principles are analyzed in a practical way, they lead to “stereotyped gestures, one for each emotion.”

Although he credited Stanislavsky with having posed the most important questions, Grotowski was not satisfied either with Stanislavsky, who let natural impulses dominate, or with Brecht, who was too much concerned, Grotowski felt, with the construction of the role. To Grotowski, the actor is an individual who works in public with his body, offering it publicly. The work with the actor’s instrument consists of physical, plastic, and vocal training to guide him toward the right kind of concentration, to commit himself totally, and to achieve a state of “trance.” The actors concentrate on the search for “signs,” which express through sound and movement those impulses that waver on the borderline between dream and reality. By means of such signs, the actor’s own psychoanalytic language of sounds and gestures is constructed, in the same way as a great poet creates his own language.

In his search for the basic elements of acting, Grotowski turned to the French actor Charles Dullin’s rhythm exercises, Stanislavsky’s “method of physical action,” and Meyerhold’s biomechanics and to the training techniques of the Peking opera, India’s kathakali dance, and the Japanese Nō theatre. He emphasized, however, that he and his company were not merely accruing techniques but were using physical and mental exercises to free the actor from blocks, eliminating obstacles between the inner impulse and the outer reactions.

You can watch a small interview of Grotowksi where he explains what is the POOR THEATRE and explains   that the primary element of theatre is the relationship between actor and spectator. The theatre can exist without makeup and without a separate stage; it can exist without lighting and sound effects; but “it cannot exist without the actor-spectator relationship of perceptual, direct, ‘live’ communion.”
http://www.youtube.com/watch?v

Sissy Doutsiou edited the Notebook Grotowski Laboratory based on the two important books At Work with Grotowski on Physical Actionsby Thomas Richards and Towards a Poor Theatre by Jerzy Grotowski and Eugenio Barba.

The characteristic presents of Grotowksi towards this self-education seminar is the understanding of the PHYSICAL ACTIONS.As much an actress deepens on physical actions and not on physical activities forms a MONTAZ of the play ready to be seen and felt by the audience.

You can read and download the Notebook  GROTOWSKI LABORATOR RESEARCH INTO THE DOMAIN OF THE THEATRICAL ART and THE ART OF THE ACTOR here  :
0 σχόλια

Sanford Meisner Technique Summary / Acting Method























Sanford Meisner (1905 –1997), also known as Sandy, was an American actor and acting teacher who developed a form of Method acting that is now known as the Meisner Technique. The goal of the Meisner technique has often been described as getting actors to "live truthfully under imaginary circumstances". The technique emphasizes that in order to carry out an action truthfully on stage, it is necessary to let emotion and subtext build based on the truth of the action and on the other characters around them, rather than simply playing the action or playing the emotion.


The action is the activity, an independent activity or a reaction between you and the fellows on the stage. The action is the movements on the stage. The action is the actions of the actor/actress on the stage. The actor uses his body to indicate his emotions, then the truthful emotion comes without traumatize the actor and without the emotion be pressed and fake and without the actor to overact.

It is important to know-learn enough techniques and decide to practice to some methods (or “non-methods”). The development of each practitioner based on the magnificent and inspiring sense emerging of different cultures sharing mutual interests with an urge to evolve acting practice.

All the “executors” are inspired by each other and they create all together a final balanced rope of an acrobat. There is an interdependent and interrelated relation between the tools of an actor/actress from 1863 to now. There are the benefits and the cautions of each tool, each actor can chose and create his role.

Sanford Meisner was a powerful actor who looked to enjoy his acting. He adored theater.



























You can download for free the Sanford Meisner Master Class DVD here :
http://www.demonoid.me/files/details/2484993/006392119302/

You can read and use the notes of the ”Sanford Meisner Reading Group 2011 “ written by the actress & poet Sissy Doutsiou, based on the first collective show and talk of the Sanford Meisner Master Class by 
+Institute [for Experimental Arts]:
http://issuu.com/sissydoutsiou/docs/sanford_meisner_master_class?mode=embed



+

You can read also a theoretical discourse of Meisner Method, Principles of Truthful Acting, here :
http://etd.lib.ttu.edu/theses/available/etd-0926200831295013691166/unrestricted/31295013691166.pdf


You can watch a summary of Sanford Meisner Method in Theater's Best Kept Secret:
http://www.youtube.com/watch?v=zNuFSrsYfpM&feature=results_main&playnext=1&list=PLDA708FCC9698151B



+ the Institute [for Experimental Arts]


0 σχόλια
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)